Aktualności

Życzenia na Boże Narodzenie A.D. 2017

Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką; nad mieszkańcami kraju mroków światło zabłysło (Iz 9, 1)

Drodzy Przyjaciele,
niech przychodzące do nas Światło Bożej Miłości – JEZUS, rozjaśni wszelkie ciemności, wątpliwości i niewiadome. W Nim są wszystkie Twoje źródła i tylko On niesie rozwiązanie tam, gdzie ludzkimi oczami go nie widać…

Pełnych pokoju i nadziei Świąt oraz wielu wypełnionych Obietnic w Nowym Roku!

Iwona Sułek
Krajowy Koordynator Koinonii Jan Chrzciciel

„Adwent – czas oczekiwania” list Pasterza Generalnego na okres Adwentu

Do wszystkich braci i sióstr z Oaz, Wspólnot Lokalnych Koinonii Jan Chrzciciel

Adwent – czas oczekiwania

W wymiarze doktrynalnym Adwent przypomina nam tajemnicę Wcielenia. Czy jednak dla naszej codziennej egzystencji przynosi on coś nowego? Pytanie to, obecne w naszych sercach, wyłania się spomiędzy różnych codziennych sytuacji. Tak bardzo pochłaniają nas rozmaite potrzeby, że ostatecznie tym, czego najbardziej nam zaczyna brakować jest nadzieja na to, że jeszcze coś może się zmienić.

Jesteśmy trochę jak Izraelici w niewoli egipskiej, którzy przestali wierzyć w istnienie Ziemi Obiecanej. A ona przecież istniała i była im przeznaczona. Podobnie rzecz wygląda w historii Jana Chrzciciela. Przypominamy tu Zachariasza, który przestał już czekać na wysłuchanie swoich modlitw o potomstwo. I wtedy dzieje się coś niewyobrażalnego: Zachariaszowi objawia się anioł i ogłasza, że wkrótce narodzi mu się syn, Jan, przyszły Chrzciciel. W podobny sposób Bóg objawia się Mojżeszowi na pustyni i jest to wydarzenie tyleż nieoczekiwane, co niechciane i nieprzewidziane. W obu wypadkach Bóg zapowiada coś niezwykłego. W pierwszym posyła Mojżesza do rodaków w niewoli, aby zaniósł im posłanie o bliskim uwolnieniu (por. Wj 3,16). W drugim anioł oznajmia Zachariaszowi, że jego modlitwa została wysłuchana (por. Łk 1,13). I żaden z nich nie uwierzył. Nie byli w stanie uwierzyć w coś takiego. Przede wszystkim jednak nie potrafili przyswoić sobie nowego języka, a mianowicie języka posłania. Zachariasz zaniemówi, a Mojżesz będzie musiał skorzystać z pomocy Aarona.

Musimy nauczyć się posługiwać nową gramatyką, opartą na wierze, a nie na faktycznych okolicznościach. Prawdziwą trudność sprawia nam taki sposób mówienia, który wprawdzie stoi w sprzeczności z rzeczywistością, ale jest językiem nadziei. I tego języka musimy się nauczyć. Wyobraźmy sobie Mojżesza idącego do swoich rodaków żyjących w niewoli i ogłaszającego im zbliżające się wyzwolenie. Albo Zachariasza, który ma powiedzieć przede wszystkim samemu sobie, że jego żona pocznie dziecko. Czy jest to mówienie pozbawione sensu, czy też ogłaszanie z wiary? Niestety, my często tracimy mowę, ponieważ nie potrafimy wydobyć z siebie słów, które mogłyby brzmieć jak przesłanie prorockie. Aby otworzyć się na Boże nowości trzeba nauczyć się prorokowania. Zachariasz, nauczony doświadczeniem, pisze na tabliczce nowe imię dla swojego syna: „Jan” – znaczy „Bóg jest łaskawy”, „Bóg wysłuchał”, „Bóg okazał swe miłosierdzie”. W tej samej chwili Zachariasz odzyskuje mowę i zaczyna prorokować.

Moi drodzy, albo otworzymy się na to, co nowe, albo żyjąc w zamknięciu, poddamy się tyranii czasu mijającego bez niespodzianek. Bóg chce, abyśmy wyszli z tej niewoli i abyśmy przyjęli postawę oczekiwania. Nieważne – otrzymam to, na co czekam, czy nie. Liczy się samo oczekiwanie. Ono daje nam młodość i zwinność orłów, które latają wysoko. Znaczenie słowa „Adwent” zakłada przyjęcie postawy, którą można wyrazić w słowach: „wierzę i oczekuję, bo mam nadzieję na wypełnienie obietnicy”. Wyzwaniem dla każdego z nas i dla całej wspólnoty jest to, abyśmy potrafili narodzić się na nowo dla proroctwa.

Jan Chrzciciel jest człowiekiem posłania i przyszłości, a jego spojrzenie jest przenikliwe, ponieważ widzi daleko i nie zniechęca się dniem dzisiejszym. Dlatego nie bądźmy niemi! Tak naprawdę nie chodzi o to, abyśmy byli wysłuchani, ale o tę siłę, która bierze się z oczekiwania na bycie wysłuchanymi. Dlatego z odwagą powróćmy do ogłaszania obietnic, ożywiajmy w sobie nadzieję, nawzajem się zachęcajmy, utwierdzajmy naszą komunię, zabiegając o jedność i nie opuszczając spotkań wspólnotowych.

Tak więc, codzienne ogłaszanie, nieustanne zachęcanie i wytrwałe uczestniczenie w naszych spotkaniach to trzy adwentowe zobowiązania dla nas.

o. Alvaro Grammatica
Pasterz Generalny

 

Pilzno-Valcha, 24 listopada 2017

Jubileusze we Wrocławiu i w Kaliszu

Rok 2017 przynosi z sobą dwa jubileusze. Dwadzieścia pięć lat temu we Wrocławiu odbył się pierwszy w Polsce Kurs Paweł, a w roku 1997., również we Wrocławiu, podczas spotkania z założycielem Koinonii, o. Ricardo Argañarazem, zatytułowanego „Pustynia z Pasterzem”, podpisano pierwsze deklaracje przynależności do naszej wspólnoty.

25-lecie obecności Koinonii w Polsce

W dniach 21-22 października we Wrocławiu członkowie Koinonii z całej Polski świętowali srebrny jubileusz obecności Koinonii w Polsce. Jesienią 1992 r. ekipa ewangelizatorów z Włoch, Niemiec i Meksyku poprowadziła pierwszy w Polsce Kurs Paweł. Wśród prowadzących kurs byli m.in. o. Ricardo i Jose Prado Flores.
O. Ricardo był także gościem jubileuszowego spotkania we Wrocławiu. Prócz niego wśród zaproszonych gości znaleźli się Giorgio Cenzi z żoną Marią, bracia i siostry z Oaz w Radzicu i Błotnicy ze swoimi Pasterzami – Iwoną Sułek i Moniką Wojciechowską, Koordynator Regionu Gdynia Zenek Kufel z żoną Lidką oraz Koordynator Regionu Kraków i Dyrektor Krajowej Szkoły Ewangelizacji Beata Wójtowicz.

20 lat Koinonii w Kaliszu

„Pustynia z Pasterzem” stała się dla grupy młodych ludzi z Kalisza początkiem istnienia Koinonii Jan Chrzciciel w ich mieście. Dzisiaj ci „młodzi ludzie” dojrzeli i stali się wspólnotą, do której dołączają wciąż nowe osoby.
19 listopada kaliska Wspólnota świętowała swoje dwudziestolecie. W spotkaniu wzięli udział prócz samych gospodarzy, tzn. kaliszan i związanej z nimi Wspólnoty w Łodzi, także zaproszeni goście, a wśród nich Iwona Sułek ze wspólnotą braci i sióstr z Nowego Radzica, Dyrektor Międzynarodowego Biura Szkoły Nowej Ewangelizacji Miriam Olejnik (kaliszanka z pochodzenia), Koordynator Regionu Wrocław Marek Maj z żoną Bogusią i przedstawicielami wrocławskiej Koinonii, a także koordynatorzy poznańskiej Koinonii Sławek i Emilka Leciejewscy razem z przedstawicielami swojej wspólnoty.

Wdzięczność i świadectwo

Takie spotkania to okazja do dziękowania i do dawania świadectwa o tym, czego Bóg dokonał przez minione lata w życiu naszych wspólnot. I we Wrocławiu, i w Kaliszu zarówno wdzięczność, jak i świadectwa, brzmiały często i głośno zarówno ze sceny, jak i w rozmowach uczestników tych radosnych spotkań.
Wrocławskiej i kaliskiej wspólnocie składamy serdeczne życzenia urodzinowe. 🙂

Szkoła Języka Angielskiego w nowym terminie

Informujemy, że Międzynarodowa Letnia Szkoła Języka Angielskiego w Irlandii zmienia termin. Zapraszamy w dniach 20-31 sierpnia br.
Szczegółowe informacje można otrzymać pocztą elektroniczną klikając w ten link lub telefonicznie pod numerem +44 7547298830.

Zmienił się także koszt uczestnictwa, który wynosi teraz 275, a nie jak poprzednio – 320 funtów. Przypominamy, że propozycja Szkoły Języka Angielskiego adresowana jest do osób pełnoletnich (18+).

Nasze propozycje na lato

Formacja i wypoczynek to propozycje Oazy w Nowym Radzicu i Krakowskiego Regionu Koinonii Jan Chrzciciel na najbliższe miesiące..

  • Od 16 do 18 czerwca w Nowym Radzicu odbędzie się seminarium poświęcone Modlitwie Koinonijnej. Dla kogo i o czym dokładnie? – kliknij tutaj.
  • Od 1 do 9 lipca w Krakowie odbędzie się Kurs Paweł. Tutaj szczegóły.
  • Od 25 do 30 czerwca w Nowym Radzicu – Strefa Relaksu. O co chodzi? – Zajrzyj tutaj.
  • Od 3 do 6 sierpnia w Nowym Radzicu odbędzie się Kurs Abraham – Człowiek Wizji i Wiary. Więcej o tym kursie w tym miejscu.

Zapraszamy!

Wolni w Chrystusie – we Wrocławiu i w Koszalinie

Kurs Wolni w Chrystusie daje zrozumienie i doświadczenie wyjątkowego daru wewnętrznego wyzwolenia.
Depresja, gniew, uraza, strach… to wszystko zostało pokonane przez Jezusa!
Droga do tak rozumianej wolności zaczyna się od podjęcia konkretnych kroków, które zostaną przedstawione na kursie.
Uczestnicy będą słuchać i wprowadzać w życie Słowo Boże, aby odkryć Prawdę, która czyni nas wolnymi.
Zapraszamy do Wrocławia w dniach 9-11 czerwca. Kurs poprowadzi o. Paolo Sbarbati z Włoch. Szczegóły tutaj.
W Koszalinie ten sam kurs odbędzie się w dniach 8-9 lipca i poprowadzi go o. Artur Bilski, Pasterz Oazy Los Angeles, uczeń Neala Lozano, twórcy tzw. modlitwy pięciu kluczy, na podstawie której powstał Kurs Wolni w Chrystusie. Więcej informacji o koszalińskim kursie w tym miejscu.

Wielkanoc 2017

 

Wyszedł więc Piotr i ów drugi uczeń i szli do grobu. Biegli oni obydwaj razem…

(J 20, 3-4)

Siostry i Bracia, drodzy Przyjaciele Koinonii,

z okazji nadchodzących Świąt życzę nam wszystkim, byśmy nie ustawali w dawaniu świadectwa o tym, co ujrzeliśmy i w co uwierzyliśmy. Miejmy odwagę biec razem z innymi uczniami Jezusa, aby dzielić się radością i zwycięstwem Zmartwychwstałego Pana!

Iwona Sułek

Krajowy Koordynator Koinonii Jan Chrzciciel

Zdjęcie obrazu Eugene Burnand: Piotr i Jan biegnący do Grobu (1898)

List Pasterza Generalnego na Wielki Post

„Wy jesteście solą ziemi… Wy jesteście światłem świata.” (por. Mt 5,13-16)

Powyższy fragment z Ewangelii według św. Mateusza wprowadza nas w samo sedno przesłania z góry błogosławieństw. Jezus, jako nowy Mojżesz na górze objawienia ewangelicznego, przekazał swoim uczniom przepisy Nowego Prawa. W rzeczywistości przekazał nie tyle przepisy, co nowy sposób życia Bożym darem i nowe drogi ku jedności.

Szczególnie uderza tu zaproszenie Jezusa do bycia solą i światłem. Można snuć liczne domysły o tym, co Jezus miał na myśli posługując się tymi dwoma metaforami. Z pewnością myślał o soli, która utraciwszy swoją wartość, była używana na dziedzińcach Świątyni jako środek antypoślizgowy. Mówiąc o świetle, nawiązywał do Hippos, jednego z miast Dekapolu, położonego nad jeziorem Tyberiadzkim, które rozjaśniało ciemności nocy blaskiem swoich świateł. Obie metafory są bardzo jasne i motywujące. Na co nam wskazują?

Sól

Sól konserwuje, oczyszcza, a przede wszystkim nadaje smak wszystkim daniom. To właśnie sól podkreśla smak potraw. Podobnie też życie ucznia Jezusa powinno być pełne smaku, pasjonujące i pociągające. W przeciwnym razie staje się antyświadectwem. Jak sprawić, aby nasze życie było zaprawione solą i by takim pozostawało, niezależnie od wydarzeń, jakie niesie z sobą życie? Co nadaje życiu smak?

Radość. Radość jest tym, co wyróżnia nasze życie oraz czyni je lżejszym i piękniejszym, mimo naszych słabości i dobrze nam znanych trudności. Radość nie jest prostym poczuciem zadowolenia z braku problemów. To kwestia wiary. Jesteśmy radośni, ponieważ ufamy Jezusowi, który za nas oddał swoje życie, a Jego życie nigdy nie przemija. Radość jest podobna do drzewa, które czerpie swoją siłę z korzeni. Tym „korzeniem” radości jest Słowo Boże, które świadczy o naszym zbawieniu, zapewnia o zmartwychwstaniu i potwierdza, że błogosławieństwo jest naszym udziałem.

Oto pierwsze zobowiązanie na ten Wielki Post: czytaj Słowo Boże, módl się nim i ogłaszaj je. Poświęcaj Słowu Bożemu czas. Jest to sposób na to jak zainwestować w radość i nadać smak życiu. Na Twojej twarzy pojawi się promienny uśmiech.

Światło

Nocą Hippos nie pozostawało niewidoczne, jaśniało blaskiem swoich świateł nawet z oddali; musiało być naprawdę imponujące, skoro sam Jezus był nim tak zachwycony. Życie wypełnione światłem jest tym, czego Pan dla nas pragnie. Światło oświeca drogę przed nami, chroni nas przed czyhającymi niebezpieczeństwami. W świetle nic nie może nas niemiło zaskoczyć. Co oświeca drogę przed nami i usuwa strach przed nieznanym?

To modlitwa oddziela ciemności od światła i zapewnia nam dojście do celu. Modlitwa pozwala nam patrzeć daleko przeszywając nawet mgłę, która nieustannie wisi nad naszą codziennością. Modlitwa napełnia nas nadzieją, ponieważ ukazuje nam skarb, który na nas czeka.

Oto drugie zobowiązanie: modlitwa. Nie chodzi jedynie o to, by poświęcić na nią więcej czasu, lecz poprawić jej jakość poprzez obfite dziękczynienie i uwielbienie.

Słowo i modlitwa

Słowo i modlitwa to dwa kluczowe słowa na nadchodzący Wielki Post, pomagające nauczyć się zawsze uśmiechać i w każdym momencie dziękować za wszystko. Nasze serca zaczną się w ten sposób stawać lżejsze i zdolne do jedności, nasze dłonie otworzą się na hojność, a nasz duch na miłosierdzie.

Przyjmijmy zatem Pawłowe zaproszenie: „Słowo Chrystusa niech w was przebywa z całym swym bogactwem: z wszelką mądrością nauczajcie i napominajcie samych siebie przez psalmy, hymny, pieśni pełne ducha, pod wpływem łaski śpiewając Bogu w waszych sercach. I wszystko, cokolwiek działacie słowem lub czynem, wszystko czyńcie w imię Pana Jezusa, dziękując Bogu Ojcu przez Niego” (Kol 3,16-17).

Plzeň-Valcha, 25 lutego 2017 r.

o. Alvaro Grammatica
Pasterz Generalny