Maryja, Dziewica z Nazaretu, została obiecana młodzieńcowi imieniem Józef. Anioł Gabriel objawił jej cudowną propozycję Bożą: miała stać się matką Zbawiciela i częścią niezwykłego planu, planu niepojętego, który tak jak wszystkie plany Boże miał posmak tego, co niemożliwe. Stając przed nowością takiej propozycji zdziwiła się, wyrażając uczucie rodzące się w jej sercu w bardzo ludzkim pytaniu: Jakże się to stanie, skoro nie znam męża? (Łk 1,34). Anioł odpowiedział na jej zmieszanie, podając jedno jedyne rozwiązanie: Duch Święty zstąpi na Ciebie (Łk 1,35), innymi słowy: Nie martw się Maryjo, to Duch Święty dokona w Twoim łonie tego, o czym usłyszałaś. W naszym codziennym życiu także stajemy często przed problemami, na które musimy odpowiedzieć, problemami, które być może jawią się nam, jako niemożliwe do rozwiązania, ale które w planie Bożym stają się okazją do objawienia się Chwały Bożej. Wiara w Słowo wskazuje na pewne źródło, z którego możemy zaczerpnąć w wielu skomplikowanych sytuacjach naszego życia: Duch Święty! O Jego świetle, Jego mocy, Jego darach zapewnia nas obietnica, która napełnia nasze serca nadzieją: Duch Święty zstąpi na Ciebie& (por. Rz 5,5). Jak przezwyciężyć sytuacje naszego grzechu, które są dla nas powodem cierpienia, zniechęcenia, smutku? Ufając w moc działania Ducha Świętego, który wyzwala nas spod prawa grzechu i śmierci (por. Rz 8,2). Jak rozpoznać w niektórych sytuacjach wolę Ojca? Chwytając się działania Ducha Świętego, który prowadzi nas jak słup obłoku (por. Wj 13,21) i pozwala nam żyć jak dzieci Boże, doświadczając wolności wewnętrznej w zwracaniu się do Ojca: Abba Tatusiu (por. Rz 8,14-15). Wierz mi, tak jest w wielu innych dziedzinach naszego życia. Prawdziwą i wciąż aktualną odpowiedzią na problemy, jakie rodzą się każdego dnia, jest nieustanne powracanie do zapewnienia: Duch Święty zstąpi na Ciebie! Jest to obietnica dynamiczna, która zawiera zaproszenie do ufnego podążania drogą, na której On na pewno nie przestanie cię zaskakiwać, ujawniając to, co miłość Boża przygotowała dla ciebie.

o. Ricardo Arganaraz

Drodzy Bracia i drogie Siostry,
Rozpoczyna się okres Wielkiego Postu,‭ ‬przygotowujący nas do świąt paschalnych,‭ ‬będących głównymi celebracjami roku liturgicznego i tym,‭ ‬co nadaje kształt naszej wierze.‭ ‬W tym czasie liturgia nie przewiduje śpiewu‭ "‬alleluja‭"‬.‭ ‬Jest to‭ "‬post‭" ‬od używania słowa chrześcijanom najdroższego,‭ ‬tak często spotykanego w radosnych i pełnych nadziei aklamacjach.‭ ‬Post ten ma nas uwolnić od rutyny i duchowego lenistwa i od przyzwyczajenia,‭ ‬że każde słowo może oznaczać to samo,‭ ‬do tego stopnia,‭ ‬że w końcu słowa tracą swoje znaczenie,‭ ‬a obietnice,‭ ‬które z tych słów się składają,‭ ‬okazują się jedynie bezużytecznymi złudzeniami.‭
Nie chcę przez‭ ‬to powiedzieć,‭ ‬że podczas Wielkiego Postu ma osłabnąć nasza modlitwa uwielbienia‭; ‬chciałbym‭  ‬Was natomiast zachęcić,‭ ‬aby przyzwyczajenie nie odbierało radości Waszemu uwielbieniu.‭ ‬Nie chodzi więc o to,‭ ‬aby‭ "‬czegoś nie robić‭"‬,‭ ‬ale by odnaleźć pierwszą miłość,‭ ‬która doprowadziła nas do wiary i by na powrót stało się gorące to,‭ ‬co z czasem ostygło i by ożywić to,‭ ‬co wydaje się tracić żywotność.‭

Wielki Post jest czasem eschatologicznym‭ ‬-‭ ‬kieruje nasze myśli ku przyszłości.‭ ‬A naszą przyszłością jest Chrystus‭ ‬-‭ ‬nasza Pascha.
Spontanicznie przychodzą tu na myśl listy napisane przez‭ ‬św.‭ ‬Jana do siedmiu kościołów Azji‭ (‬Ap‭ ‬1-3‭)‬,‭ ‬w których autor zaprasza adresatów do odnowienia radości paschalnej‭ ‬-‭ ‬do śpiewania i ogłaszania‭ "‬alleluja‭" ‬z odnowioną i pełną wdzięczności gorliwością.‭ ‬Musimy skonfrontować się z tymi słowami Apokalipsy i prosić Ducha‭ ‬Świętego,‭ ‬aby odkrył przed nami głęboki sens tego wezwania do nawrócenia.
Jako wspólnota zostajemy więc zaproszeni,‭ ‬aby wejść w ducha Wielkiego Postu dla duchowego odnowienia.
Co konkretnego mamy więc do zrobienia‭?‬ Zaakcentować to,‭ ‬co w naszym życiu wspólnotowym fundamentalne,‭ ‬a są to mianowicie modlitwa,‭ ‬służba i przyjaźń.
    Po pierwsze należy poświęcić czas na modlitwę,‭ ‬podjąć bardziej intensywną lekturę Słowa Bożego,‭ ‬a także post.
    Po drugie‭ ‬-‭ ‬okazać gotowość odpowiedzenia na konkretne potrzeby braci.
    I po trzecie‭ ‬-‭ ‬zwracać się ku przyjaciołom i starać się o uzdrowienie nieporozumień,‭ ‬jakie mogły po drodze między nami narosnąć.

Proponuję,‭ ‬aby‭ ‬podczas spotkań Koinonii we wszystkich Oazach i Rzeczywistościach dokonać zbiórki pieniędzy i stworzyć z nich lokalny fundusz na rzecz pomocy osobom,‭ ‬które nie są w stanie podołać kosztom udziału w Kongresie Międzynarodowym.‭ ‬Także środki,‭ ‬jakie zaoszczędzicie poszcząc,‭ ‬niech zostaną przeznaczone na ten cel.‭
Niech wreszcie jedno ze spotkań Agapito zostanie przeznaczone na Akt Pokutny,‭ ‬aby każdy miał możliwość otwarcia serca i poproszenia o modlitwę,‭ ‬stosownie do zwykłych wskazań.‭
Niech Pan udzieli wszystkim łaski wyśpiewania paschalnego‭ "‬alleluja‭" ‬z odnowioną radością.