Duchowość

Koinonię Jan Chrzciciel cechuje duchowość „KeKaKo”, przeżywana na wzór postaci Jana Chrzciciela – ogłaszającego, zapowiadającego i wskazującego na Jezusa, Baranka Bożego, który gładzi grzech świata.

Duchowość ta kształtuje mentalność, sprzyjającą budowaniu Kościoła nie tyle „ewangelizowanego”, co raczej ewangelizującego. Prowadzi ona od „wyjaśniania Jezusa”, do przedstawienia Go jako Osoby żyjącej i działającej mocą Ducha Świętego.

 

„Ke” jak „kerigma”

Kerygmat to głoszenie śmierci i zmartwychwstania Chrystusa. Dla nas oznacza to bycie świadkami osobistego spotkania z Panem Jezusem. Takim świadkiem był również Jan Chrzciciel.

 

„Ka” jak „karisma”

Inaczej dar łaski. Takim darem w swej istocie jest Duch Święty, udzielający charyzmatów, które potwierdzają głoszone Słowo i budują wspólnotę. Dla nas oznacza to życie w mocy Ducha Pięćdziesiątnicy i posługiwanie charyzmatami w atmosferze radości, jakiej doświadczył Jan Chrzciciel, napełniony Duchem Świętym w łonie swojej matki, Elżbiety.

 

„Ko” jak „koinonia”

Inaczej komunia. Dążenie do przejścia od osobistego spotkania z Jezusem do spotkania z bratem, będącym członkiem tego samego ciała, w którym wszyscy jednoczą się ze sobą w miłości caritas. Dla nas oznacza to życie w przyjaźni, we wspólnocie ożywianej wiernością i oddaną służbą na wzór Jana Chrzciciela, który swoje życie złożył w darze aż do męczeństwa.