Aktualności

List Pasterza Generalnego na Wielki Post

„Wy jesteście solą ziemi… Wy jesteście światłem świata.” (por. Mt 5,13-16)

Powyższy fragment z Ewangelii według św. Mateusza wprowadza nas w samo sedno przesłania z góry błogosławieństw. Jezus, jako nowy Mojżesz na górze objawienia ewangelicznego, przekazał swoim uczniom przepisy Nowego Prawa. W rzeczywistości przekazał nie tyle przepisy, co nowy sposób życia Bożym darem i nowe drogi ku jedności.

Szczególnie uderza tu zaproszenie Jezusa do bycia solą i światłem. Można snuć liczne domysły o tym, co Jezus miał na myśli posługując się tymi dwoma metaforami. Z pewnością myślał o soli, która utraciwszy swoją wartość, była używana na dziedzińcach Świątyni jako środek antypoślizgowy. Mówiąc o świetle, nawiązywał do Hippos, jednego z miast Dekapolu, położonego nad jeziorem Tyberiadzkim, które rozjaśniało ciemności nocy blaskiem swoich świateł. Obie metafory są bardzo jasne i motywujące. Na co nam wskazują?

Sól

Sól konserwuje, oczyszcza, a przede wszystkim nadaje smak wszystkim daniom. To właśnie sól podkreśla smak potraw. Podobnie też życie ucznia Jezusa powinno być pełne smaku, pasjonujące i pociągające. W przeciwnym razie staje się antyświadectwem. Jak sprawić, aby nasze życie było zaprawione solą i by takim pozostawało, niezależnie od wydarzeń, jakie niesie z sobą życie? Co nadaje życiu smak?

Radość. Radość jest tym, co wyróżnia nasze życie oraz czyni je lżejszym i piękniejszym, mimo naszych słabości i dobrze nam znanych trudności. Radość nie jest prostym poczuciem zadowolenia z braku problemów. To kwestia wiary. Jesteśmy radośni, ponieważ ufamy Jezusowi, który za nas oddał swoje życie, a Jego życie nigdy nie przemija. Radość jest podobna do drzewa, które czerpie swoją siłę z korzeni. Tym „korzeniem” radości jest Słowo Boże, które świadczy o naszym zbawieniu, zapewnia o zmartwychwstaniu i potwierdza, że błogosławieństwo jest naszym udziałem.

Oto pierwsze zobowiązanie na ten Wielki Post: czytaj Słowo Boże, módl się nim i ogłaszaj je. Poświęcaj Słowu Bożemu czas. Jest to sposób na to jak zainwestować w radość i nadać smak życiu. Na Twojej twarzy pojawi się promienny uśmiech.

Światło

Nocą Hippos nie pozostawało niewidoczne, jaśniało blaskiem swoich świateł nawet z oddali; musiało być naprawdę imponujące, skoro sam Jezus był nim tak zachwycony. Życie wypełnione światłem jest tym, czego Pan dla nas pragnie. Światło oświeca drogę przed nami, chroni nas przed czyhającymi niebezpieczeństwami. W świetle nic nie może nas niemiło zaskoczyć. Co oświeca drogę przed nami i usuwa strach przed nieznanym?

To modlitwa oddziela ciemności od światła i zapewnia nam dojście do celu. Modlitwa pozwala nam patrzeć daleko przeszywając nawet mgłę, która nieustannie wisi nad naszą codziennością. Modlitwa napełnia nas nadzieją, ponieważ ukazuje nam skarb, który na nas czeka.

Oto drugie zobowiązanie: modlitwa. Nie chodzi jedynie o to, by poświęcić na nią więcej czasu, lecz poprawić jej jakość poprzez obfite dziękczynienie i uwielbienie.

Słowo i modlitwa

Słowo i modlitwa to dwa kluczowe słowa na nadchodzący Wielki Post, pomagające nauczyć się zawsze uśmiechać i w każdym momencie dziękować za wszystko. Nasze serca zaczną się w ten sposób stawać lżejsze i zdolne do jedności, nasze dłonie otworzą się na hojność, a nasz duch na miłosierdzie.

Przyjmijmy zatem Pawłowe zaproszenie: „Słowo Chrystusa niech w was przebywa z całym swym bogactwem: z wszelką mądrością nauczajcie i napominajcie samych siebie przez psalmy, hymny, pieśni pełne ducha, pod wpływem łaski śpiewając Bogu w waszych sercach. I wszystko, cokolwiek działacie słowem lub czynem, wszystko czyńcie w imię Pana Jezusa, dziękując Bogu Ojcu przez Niego” (Kol 3,16-17).

Plzeň-Valcha, 25 lutego 2017 r.

o. Alvaro Grammatica
Pasterz Generalny

Pasterze na Święta Bożego Narodzenia

        …A to będzie znakiem dla was: Znajdziecie Niemowlę, owinięte w pieluszki i leżące w żłobie

(Łk 2,12)

         Niech dar przyjścia w ciele naszego Zbawiciela Jezusa pozwoli nam dojrzeć Jego obecność w znakach naszego życia.

Wesołych Świąt!

o. Ricardo Argañaraz – Założyciel
o. Alvaro Grammatica – Pasterz Generalny

Boże Narodzenie 2016

A Słowo stało się Ciałem i zamieszkało między nami. I oglądaliśmy Jego chwałę…
(J 1, 14)

Ze świątecznymi życzeniami, abyśmy w tym szczególnym czasie na nowo i raz jeszcze zachwycili się miłością i wiernością Boga, który przychodzi do swojej własności, czyniąc nas radosną wonią Jego obecności i Dobrej Nowiny dla wszystkich, których spotkamy na naszych drogach!

Iwona Sułek
Koordynator Krajowy

20 lat Koinonii w Gdyni

fot. Paweł Wajde

Prawie 300 osób przyjechało do Bojana k.Gdyni w dniach 17-18 grudnia, aby świętować dwudzieste urodziny Koinonii Jan Chrzciciel w Gdyni. Wśród gości z Polski, Włoch, Czech, Słowacji, Irlandii i Szwecji był Pasterz Generalny Koinonii, o. Alvaro Grammatica wraz z towarzyszącymi mu siostrami Miriam i Moniką oraz bratem Michalem (wszyscy z Valchy w Czechach). Przyjechali także Iwona Sułek ze wspólnotą z Nowego Radzica oraz bracia i siostry z Błotnicy z Moniką Wojciechowską na czele. Wśród przedstawicieli Regionu Wrocławskiego był Koordynator Regionalny Marek Maj, a Region Krakowski reprezentowała Koordynatorka Regionalna i Krajowa Koordynatorka Szkoły Nowej Ewangelizacji, Beata Wójtowicz.

Podczas spotkania trzykrotnie zabierał głos o. Alvaro. Był także czas na świadectwa dotyczące Gdyńskiej Koinonii, a dzielili się nimi Marek Maj, Elżbieta i Janusz Wróblowie, Beata Wójtowicz oraz Iwona Sułek i Monika Wojciechowska. Było też dużo modlitwy i bardzo dużo czasu na to, żeby się spotkać, porozmawiać i w ogóle być ze sobą. Czego jak czego, ale tego w Gdyni zabraknąć nie mogło.

Jubilatom składamy najlepsze życzenia. Niech towarzyszy Wam pewność, że Pan jest obecny w każdej sytuacji Waszego życia i błogosławi nawet to, co po ludzku wydaje się skutkiem naszych słabości. Niech nie zabraknie Wam odwagi do spełniania gestów wiary, w których odkryjecie, że z Jezusem spełniają się najpiękniejsze marzenia, jeśli się tylko nie wycofamy.

Letnia Szkoła Języka Angielskiego 2017

Koinonia Jan Chrzciciel The Braid (Irlandia) zaprasza do udziału w IV Międzynarodowej Letniej Szkole Języka Angielskiego w dniach 2-13 sierpnia 2017.

To propozycja dla tych, którzy chcą podnieść swoje umiejętności językowe, odkryć piękno Irlandii i spotkać się z jej kulturą a także poznać nowych przyjaciół.

W szkole mogą uczestniczyć osoby, które ukończyły 18. rok życia.

Szczegółowe informacje można otrzymać pocztą elektroniczną klikając w ten link lub telefonicznie pod numerem +44 7547298830.

Koszt uczestnictwa: 320 funtów.

List Pasterza Generalnego na Adwent 2016

Chrystus Zmartwychwstał!

Drodzy bracia i siostry,

Rozpoczyna się liturgiczny okres Adwentu, który wprowadza nas w perspektywę oczekiwania i przyjęcia daru Bożego w osobie Jezusa. Adwent nie jest zwykłym wspomnieniem. W tym czasie ma się w nas zrodzić postawa gotowości na przyjęcie tego, co przygotował dla nas Bóg.

Dla nas, Koinonii Jan Chrzciciel, znaczenie Adwentu to oczekiwanie, którego cechą szczególną jest dar jedności i słowo Boże.

Jedność, ponieważ oblicze Jezusa nie może nie posiadać znamion braterskiej komunii.

Słowo, ponieważ zostaliśmy powołani, aby być głosicielami Ewangelii. Jezus przychodzi do nas przyodziany w komunię i świadectwo.

Uczestniczyliśmy w radosnym kongresie, podczas którego mogliśmy „odczuć” obecność Ducha Świętego, wzywającego nas do tego, abyśmy nie zatrzymywali się w drodze. Kongres był ważnym etapem w naszej czterdziestoletniej historii, licząc od początku istnienia Camparmò, ponieważ uświadomił nam, że przebyta droga uczyniła z nas jeden ewangelizujący lud, zdolny do entuzjazmu i do tego, co przekracza jego siły. Otworzył też bramę, jaka pojawiła się przed nami. Prowadzi nas ona do pamiętania o pierwszej miłości. To droga naprzód, choć jednocześnie jest to zwrócenie się wstecz, ku pierwszej miłości właśnie. A ta miłość to przede wszystkim Jezus, którego doświadczamy w Camparmò, tzn. w bracie i w siostrze. To dlatego przyszłość zależy od tego, czy będziemy w stanie wypić kielich jedności do dna, tak aby świat uwierzył, że Jezus jest pośród nas. Bo słowo wiary karmi się jednością, przyciąga i zapładnia nasze serca, pieczętując je braterską miłością.

Tak więc jedność i Słowo są nierozłączne, i pozwalają nam rozpoznać działanie przychodzącego do nas Boga. Aby pozostawać w oczekiwaniu na Pana, który przychodzi nas nawiedzić, przyjmijmy jego sposób ofiarowywania się nam jako Koinonii. Umacniajmy naszą komunię i nasze świadectwo.

Umacnianie komunii wymaga dobrego myślenia o braciach i siostrach i wychodzenia poza nasze osądy dotyczące ich dobrych lub złych intencji. Choć nie łatwe, jest to jednak możliwe. Nie pozwólmy zatruwać naszych serc myślami studzącymi zapał w wychodzeniu ku braciom. Jak wiadomo, myśli należy poddać językowi, dlatego wyprzedzajmy się nawzajem w okazywaniu sobie szacunku, tak aby z naszych ust nie wychodziła żadna mowa szkodliwa, lecz tylko budująca (por. Ef 4,29).

Wzmacnianie świadectwa polega na odnajdywaniu na nowo odwagi do głoszenia Jezusa i tego, co On uczynił w naszym życiu. Będziemy w ten sposób budzić nadzieję w sercach tych, którzy poszukują prawdziwej miłości.

Lenistwo jest jak pajęczyna, rozprzestrzeniająca się nieuchronnie, poczynając od najdalszych zakamarków naszego serca. Miejmy odwagę zadbać o czystość naszego wewnętrznego mieszkania poprzez wytrwałą modlitwę, poprzez hojną i bezinteresowną służbę braciom i wspólnocie, i poprzez życie, na które składają się również akty inspirowane duchem roztropnej i zdrowej pokuty. Tylko w ten sposób przezwyciężymy acedię (lenistwo duchowe), i odkryjemy na nowo radość mówienia o Jezusie

Takie więc są dwie propozycje na nadchodzący adwent: język i pokuta. Podążając za nimi, przyjmiemy na nowo dar bycia Camparmò czyli domem jedności, gdzie miłość Pana jaśnieje blaskiem głoszenia zmartwychwstania.

Owocnego Adwentu!

Plzeň-Valcha, 20 listopada 2016

o. Alvaro Grammatica

Pasterz Generalny

Andrzej Wójtowicz przeszedł do nowego życia

Dzisiaj, 22 listopada, odszedł do Pana Andrzej Wójtowicz, Koordynator Regionu Krakowskiego Koinonii Jan Chrzciciel, Krajowy Koordynator Szkoły Nowej Ewangelizacji w Polsce, a przede wszystkim nasz brat i przyjaciel.

Zanim poznał naszą wspólnotę, miał doświadczenie ruchu Campus Crusade For Christ i Młodzieży z Misją. Uczestniczył w formacji prowadzonej przez Yonggi Cho. Należał do krajowej koordynacji Odnowy Charyzmatycznej, był także członkiem Krajowej Kongregacji Odpowiedzialnych Ruchu Światło-Życie.

Podczas ostatniego międzynarodowego kongresu Koinonii w Pradze podzielił się świadectwem, które cytujemy we fragmentach.

„W 1993 roku na stadionie w Lublinie zobaczyłem o. Ricardo, który prowadził modlitwę o uzdrowienie z ewangelizacją dla wielu tysięcy ludzi. Tak poruszył moje serce, że wsiadłem w mój mały samochód, Fiat 126 p, i zacząłem jechać przez Polskę za o. Ricardo. Zapłaciłem wówczas pierwszy mandat za brawurową jazdę (śmiech). Dwa miesiące później spotkaliśmy Alvaro i Emanuela. Po tym spotkaniu w maju powiedziałem do mojej żony: „Jeździliśmy po całym świecie, szukając naszego miejsca. Teraz znaleźliśmy. Zostajemy w Koinonii.”

Od tego czasu minęły dwadzieścia trzy lata. W kwietniu tego roku lekarze powiedzieli, że mam raka trzustki. W internecie łatwo znaleźć informacje o tym, że jest to wyrok śmierci, bo tylko 2% takich nowotworów jest wyleczalne. Słysząc diagnozę lekarzy i obserwując to, co działo się w moim ciele, zrodziła się we mnie myśl na temat tego, jak przeżyłem swoje życie – coś w rodzaju retrospekcji. Wiedziałem, że mogę umrzeć, może nawet jutro, a może Bóg da mi życie, bo lekarze są praktycznie bezradni. Pomyślałem wtedy, że jestem szczęśliwy, że jestem bardzo szczęśliwy, bo ostatnie dwadzieścia trzy lata – połowę mojego życia – przeżyłem w Koinonii. Przestałem szukać, tu znalazłem o. Ricardo, tu znalazłem o. Alvaro, o. Sandro, przyjaciół. Powiedziałem Bogu: „Mogę iść do nieba, bo jestem szczęśliwy. Jestem szczęśliwy, bo jestem z wami, a dzięki wam jestem z Jezusem.”

Oddając Andrzeja Chrystusowi Zmartwychwstałemu, pragniemy towarzyszyć jego żonie, Beacie, jego synom Łukaszowi i Jeremiaszowi, a także mamie Oli i siostrze Marcie. Jesteście dla nas ważni. Prosimy Pana, aby przeprowadził Was przez ten trudny moment pomiędzy doświadczeniem śmierci a pewnością wiary w zmartwychwstanie.

Z przyjaźnią

Iwona Sułek

Krajowy Koordynator
Koinonii Jan Chrzciciel
w Polsce

Uroczystości przejścia Andrzeja do Pana odbędą się w sobotę, 26 listopada w Krakowie.

Rozpoczną się o godz. 12:00 mszą świętą w kościele Matki Bożej Częstochowskiej (Kraków – Olszanica, ul. Korzeniaka 16).
Po mszy świętej odprowadzimy Andrzeja na cmentarz parafialny przy ul. Olszanickiej.

W sprawie udziału w uroczystościach można się kontaktować z Oazą w Nowym Radzicu.

Telefon: +48697132161.

E-mail: kliknij w ten link.