Aktualności

40 lat Camparmò

2 kwietnia 1976 r. dla naszej wspólnoty jest dniem szczególnym. Koinonia jeszcze nie istniała, ale to właśnie wtedy, 40 lat temu, nasz założyciel, o. Ricardo Argañaraz, wprowadził się do zrujnowanego i opuszczonego osiedla w Małych Dolomitach, które Bóg pokazał mu rok wcześniej, kiedy odbywał czas postu i pustyni w pobliżu szczytu Palon w masywie Pasubio.

W 1976 r. o. Ricardo, razem z grupą młodych rozpoczął restaurowanie pierwszych zabudowań. Tak zaczynała się przygoda wiary, która pociągnęła nie tylko samego o. Ricardo, ale wielu ludzi różnego wieku i różnych stanów z całego świata.

2 kwietnia br. do Camparmò przyjechało prawie 200 osób, aby razem z o. Ricardo, o. Alvaro i o. Sandro, obecnym pasterzem tej Oazy, świętować i cieszyć się owocami wiary naszego założyciela i pierwszych braci. Byli także przedstawiciele Koinonii w Polsce, reprezentujący Region Wrocław, Region Kraków i Oazę Nowy Radzic.

Podczas uroczystości, po eucharystii, w najstarszej części zabudowań Camparmò, w domku zwanym „Rachab”, którego fundamenty sięgają prawdopodobnie XV w., dokonano wmurowania symbolicznej tablicy, upamiętniającej tę rocznicę.

Dziś Camparmò wygląda zupełnie inaczej, niż 40 lat temu. Nadal jednak życie płynie tam w prostocie i zgodnie z pierwotnym rytmem, odmierzanym przez godziny modlitwy, pracy i nauki.

List Pasterza Generalnego na Wielki Post 2016

Temat: Wielki Post 2016

Do wszystkich braci i sióstr
z Oaz – Rzeczywistości wspólnotowych
Koinonii Jan Chrzciciel
Chrystus Zmartwychwstał!

Prot. 06/16

„Wtedy zastanowił się i rzekł:… Zabiorę się i pójdę do mego ojca” (Łk 15,17-18)

W Wielkim Poście Roku Jubileuszowego, mocno wybrzmiewa przesłanie o miłosierdziu. Wiele jest de nicji i obrazów, za pomocą których moglibyśmy bliżej określić to słowo, lecz co oznacza „ono” dla nas, Koinonii?

Odpowiedź znajdujemy w przypowieści o synu marnotrawnym (por. Łk 15,11-32). „Miłosierdzie” to wrócić do domu ojca. Wrócić, aby „przebywać” razem z ojcem i starszym bratem. Innymi słowy dla nas, Koinonii, miłosierdzie to życie w jedności z innymi.

Przebywanie z ojcem jest proste: ojciec nie robi wyrzutów i oddaje to co się utraciło. Trudność może mieć raczej syn marnotrawny, ponieważ nie czuje się już synem, tylko sługą ojca. W przypowieści ojciec nie wymaga od syna pokuty, ani czasu próby. Pragnie tylko, aby syn nauczył się na nowo żyć tak jak wcześniej, bez ciągłego wspominania swoich grzechów i uchybień.

Syn marnotrawny jest typem Adama: powołany, by wrócić do pierwotnej nagości i przejrzystości, bez potrzeby nieustannego ukrywania się. Być z ojcem to przeżywać relację z Panem z wdzięcznością i radością, a nie w smutku i w ciągłym płaczu nad swoimi słabościami. To radość z faktu, iż Bóg jest w jedności ze mną, pomimo tego jaki jestem.

Nie jest natomiast proste przebywanie ze starszym bratem. Nie podziela on radości ojca, ponieważ żywi uprzedzenia i osądza zarówno ojca, jak i młodszego brata. Jego zdaniem młodszy brat nie za- sługuje na to, aby na nowo być przyjęty jako syn, a ojciec nie zachowuje się sprawiedliwie, bo wydając ucztę, trwoni dobra, które jako dziedzictwo przynależą starszemu.

Także starszy syn jest typem Adama, który w pewnym momencie, podżegany przez diabła, w Bogu i w Ewie widzi rywali, będących zagrożeniem dla jego wolności i radości. Postać starszego syna uczy nas tego, jak należy się dzielić, bez lęku o to, że inni „okradną” nas z naszej własności.

Żyć z bratem oznacza nie lękać się drugiego, ponieważ w miłości niczego się nie traci.
Powracanie do domu ojca jest drogą pojednania i uzdrowienia, na której obaj synowie zostają uwolnieni od poczucia winy i wrogości. To tutaj Adam odnajduje na nowo swoją utraconą niewinność i w ten sposób w domu znowu może zapanować jedność, której oznaką jest miłosierdzie.

Pojawia się klasyczne pytanie: Co powinienem zrobić?

  • Uczyń wszystko, aby drugiemu było z tobą dobrze.
  • Uczyń wszystko, aby drugi mógł ci powiedzieć „dziękuję”.
  • Uczyń wszystko, aby drugi stał się twoim przyjacielem.

Pozwolę sobie przedstawić wam moją osobistą sugestię: bądźcie łagodni. Łagodność, to delikat- ność i dobroć wobec braci i sióstr. To umiejętność reagowania nie według tego, co czujemy, ale zgodnie z potrzebami naszych bliźnich. Jeżeli starszy brat nie stanie się delikatny, młodszy znowu ucieknie. A jeśli młodszy nie będzie delikatny, to stanie się ościeniem w boku starszego.
Łagodność pozwala mi przebywać w domu z moim bratem i wspólnie doświadczać jak dobry jest Pan.

Tradycja kościoła jest bogata w różne postanowienia wielkopostne, z których każdy może wy- brać sobie te, które najbardziej mu odpowiadają. Nie bądźmy przy tym skąpi i nie zapominajmy o łagodności, aby Koinonia stała się Domem Ojca, w którym żyje się darem Jego miłosierdzia.
Tak więc głównym postanowieniem na okres Wielkiego Postu jest łagodność.

o. Alvaro Grammatica
Pasterz Generalny
Plzeň-Valcha, 30 stycznia 2016 r.

Koinonia Giovanni Battista Dobřanská 41 tel. 00420 377 423 585 pg@koinoniagb.org – Sede federale cz 301 00 Plzeň-Valcha fax 00420 377 424 002 www.koinoniagb.org

Kongres – Praga 2016

Wydarzeniem tego roku w Koinonii Jan Chrzciciel jest nasz kongres w Pradze. Jego hasło brzmi: „Zarzućcie sieci na połów”.

Przyjedziemy z całego świata, żeby się spotkać i żeby umacniać się nawzajem w naszym powołaniu i misyjnym zapale. Będziemy także świętować osiemdziesiąte urodziny o. Ricardo Argañaraza, założyciela Koinonii.

Kliknij ten link, aby dowiedzieć się więcej i już dzisiaj zgłosić chęć uczestnictwa w kongresie.

Życzenia Koordynatora Krajowego

Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką; nad mieszkańcami kraju mroków światło zabłysło. Pomnożyłeś radość, zwiększyłeś wesele. Rozradowali się przed Tobą… (Iz 9, 1-2)

Koinonio, Przyjaciele,
Radujmy się dzisiaj, bo nasz Bóg przychodzi do swojej własności, do swojego ludu: On rozprasza wszelką ciemność i zapala nową nadzieję!

Dzielmy się więc naszą radością w tym szczególnym czasie z tymi, których spotkamy i ogłaszajmy Dobrą Nowinę o nieskończonym miłosierdziu Boga, który tak bardzo umiłował świat, że posłał swego Jednorodzonego Syna, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.

Ze świątecznymi pozdrowieniami

Iwona Sułek

Mały budżet – wielkie zmiany: III Krajowe Spotkanie Aggeo (aktualizacja)

W dniach 16-17 stycznia 2016 r. w Nowym Radzicu odbędzie się III Krajowe Spotkanie Aggeo Polska. Pierwotnie planowano je na listopad br.

Organizatorzy zapraszają wszystkich – nie tylko przedsiębiorców.
Spotkanie będzie poświęcone zarządzaniu domowym budżetem.

  • Będziemy odkrywać Boży plan dla rodzinnych finansów.
  • Przedstawimy sposoby unikania błędów w zarządzaniu pieniędzmi.
  • Poznamy zasady wychodzenia z długów.
  • Zastanowimy się, jak nauczyć dzieci zarządzania osobistymi finansami.

Wszystko to będzie można sprawdzić podczas zajęć warsztatowych.

Więcej informacji można znaleźć w sekretariacie Aggeo Polska.

List Pasterza Generalnego na Adwent 2015

Do wszystkich Braci i Sióstr z Oaz i Rzeczywistości Wspólnotowych Koinonii Jan Chrzciciel

Chrystus zmartwychwstał!

Pisząc list na nadchodzący Adwent, jestem z pielgrzymką w Izraelu. Właśnie odwiedziłem Nazaret, a jutro czeka mnie Góra Błogosławieństw i Kafarnaum, a potem dalsze miejscowości. Moje myśli poruszają się więc w tej właśnie płaszczyźnie duchowej i siłą rzeczy pozostaję pod wpływem tego wszystkiego. Tutaj wszystko mówi o przepowiadaniu i o jego przyjęciu; wydaje się wręcz, jakby te miejsca rozbrzmiewały echem ogłoszonego przez Papieża Franciszka Jubileuszowego Roku Miłosierdzia.

Wszystko przepełnione jest miłosierdziem, obecnością i oczekiwaniem. To ewangeliczny przekaz, który staje się uniwersalny i jest w stanie przeniknąć najgłębsze pragnienia ludzkiego serca.

W związku z tym nasuwają mi się trzy refleksje, które dokładnie wpisują się w adwentową drogę Koinonii.

Po pierwsze: Boży dar jest większy niż nasze ubóstwo. Maryja w Nazarecie zostaje ogarnięta darem, który ją przerasta i który sprawia, że staje się ona zdolna do jego przyjęcia. W Kafarnaum, w domu Piotra, konkretyzuje się najgłębsza nadzieja każdego człowieka, aby doświadczyć odnowienia i znów stać się depozytariuszem darmowej miłości Boga. W tym miejscu zostaje przezwyciężona samotność i zaczyna kiełkować radość. Inaczej mówiąc, dokonuje się cud Kany Galilejskiej – zwyczajna woda przeznaczona do rytualnych oczyszczeń, staje się winem mesjańskim, które przynosi radość.

Po drugie: ubóstwo i błogosławieństwo przenikają się ze sobą w każdej sytuacji naszego życia. Nie ma ludzi zupełnie przegranych, ani też doskonale świętych, istnieje natomiast ubóstwo ubogacone i słabość umocniona a także oddalenie, które staje się drogą do ponownego zbliżenia.
Kim byli Apostołowie, jeśli nie biedakami, którzy mimo to doświadczyli takiej miłości, jakby byli najlepszymi ludźmi na świecie?
Oto klucz do prawdziwie ewangelicznego i pogodnego życia.
Tylko w takiej mierze, w jakiej zaakceptujemy fakt bycia grzesznikami, którym przebaczono, będziemy w stanie powiedzieć, że Jezus jest prawdziwym Emmanuelem, czyli Bogiem z Nami.

I wreszcie, po trzecie, wszyscy bohaterowie Biblii byli powołani do tego, aby z wiarą i hojnością odpowiedzieć na Boże wezwania.
Maryja dała odpowiedź Aniołowi. Piotr poddał się słowu Jezusa w łodzi podczas połowu ryb. Skąd oni mieli mieć pewność, że postępują słusznie? – Nie mieli żadnej. mieli tylko odważną ufność wobec usłyszanego słowa. Zarówno Maryja, jak i Piotr przyjęli to słowo i stali się narzędziami zbawienia dla każdego z nas. Maryja nie znała Anioła, a przecież mu zaufała. Podobnie Piotr, który nie znał jeszcze tego słynnego Rabina z Nazaretu, zaufał słowu, które od Niego usłyszał, choć mogło budzić jego uzasadnione wątpliwości.
Uległość zawsze musi wyprzedzać rozeznanie.

Z tych trzech refleksji biorą się dla nas trzy proste zobowiązania: radość, przyjęcie i uległość.

Radość, że dar Boży jest większy od nas.

przyjęcie samych siebie takimi, jacy jesteśmy, abyśmy mogli doświadczyć prawdziwego dziecięctwa Bożego.

Uległość bratu i siostrze, aby przezwyciężyć barierę nieufności.

Postarajmy się więc o radość, aby nie dać miejsca smutkowi i zniechęceniu, które usiłują przekonać nas, że dar Boży do nas nie należy i że w naszym życiu i tak nic nigdy się nie zmieni.

Dołóżmy starań, aby pokochać samych siebie i przyjmować się z wdzięcznością i szacunkiem, abyśmy mogli przezwyciężyć zgorzknienie, które nie pozwala nam żyć jak dzieci Boże. Nie jesteśmy powołani do życia pod jarzmem oskarżenia, zaprzeczającego Bożemu dziecięctwu.

Bądźmy ulegli naszym braciom i siostrom, aby przezwyciężyć lęk przed odmiennością drugiego człowieka. Ten lęk jest ucieczką przed miłosierdziem, wzywającym nas do jedności.

Chciej więc się uśmiechać, tzn. być radosnym z wyboru. Nie zadręczaj się i nie obwiniaj. Bądź wdzięczny za to kim jesteś i co robisz. Wychodź naprzeciw swojemu bratu i siostrze, by stać się dobrym Samarytaninem dla innych.

Cała reszta, czyli modlitwy, , umartwienia, posty i inne akty pobożności, pozostają w mocy. Niczego jednak nie czyń bez radości, bez miłości i bez uległości. Inaczej będziemy jak ten cymbał, który dźwięczy, ale któremu brak mocy. Będziemy głosem, który nie potrafi krzyczeć i głoszeniem, co nie dociera do serc.

Charyzmat Koinonii domaga się od nas tego zaangażowania!.

Owocnego Adwentu!

Plzeň-Valcha, 22 listopada 2015

o. Alvaro Grammatica

Pasterz Generalny

„Konferencja Ognia” we Wrocławiu


W dniach 10-11 października odbędzie się we Wrocławiu „Konferencja Ognia”. Głównymi mówcami będą o. Giuseppe De Nardi i dk. Paolo Sbarbati oraz Koordynator Regionalny Koinonii Jan Chrzciciel we Wrocławiu, Marek Maj.
Miejsce: XIV Liceum Ogólnokształcące im. Polonii Belgijskiej przy al. Brücknera 10.
Ramowy plan spotkania:

  • Sobota: 10:00-19:00. Wieczorem koncert zespołu „Noe”.
  • Niedziela: 10:00-15:30 z eucharystią.

„Konferencja Ognia” jest cyklicznym wydarzeniem ewangelizacyjnym, organizowanym przez naszą wspólnotę. To okazja do przeżycia doświadczenia mocy Ducha Świętego w różnorodności Jego darów, którymi posługują zapraszani goście.
W tym roku będą z nami:

  • O. Giuseppe De Nardi, Pasterz Oazy w Izraelu. Od 2010 r. jest także proboszczem parafii pw Św. Piotra w Tyberiadzie. Ukończył studia biblijne na Uniwersytecie Franciszkańskim w Jerozolimie. W Izraelu mieszka od 2006 r.
  • Dk. Paolo Sbarbati wielokrotnie odwiedzał Polskę. Przyjeżdżał m.in. z o. Ricardo, wraz z którym posługiwał modlitwą za chorych. Obecnie mieszka w Valsze (Czechy).

W sprawie wejściówek na konferencję można kontaktować się z sekretariatem wrocławskiej Koinonii, pisząc na ten adres.

Międzynarodowe spotkanie osób konsekrowanych w świecie

Obrzęd składania zobowiązańOd 19 do 23 sierpnia w Nowym Radzicu, pod przewodnictwem naszego założyciela, o. Ricardo Argañaraza, odbywało się międzynarodowe spotkanie osób konsekrowanych w świecie. Wzięli w nim udział bracia i siostry z Irlandii, Włoch, Czech i Polski.
Na zakończenie, podczas uroczystej eucharystii, uczestnicy rekolekcji złożyli bądź odnowili swoje zobowiązania do życia w dziewictwie dla Królestwa Niebieskiego.

Tego rodzaju rekolekcje odbywają się w dwuletnich cyklach: spotkania krajowe na przemian z międzynarodowymi. W tym roku po raz pierwszy spotkanie międzynarodowe odbywało się w Polsce.

Bracia i siostry konsekrowani w świecie to osoby należące do Koinonii Jan Chrzciciel, które świadomie podejmują bezżenność dla Królestwa Niebieskiego, ale nie mieszkają w Oazach. Poświęcają one swój czas na modlitwę i posługę ewangelizacyjną w łączności z Oazą lub Wspólnotą Lokalną Koinonii.